Vakantie in Italië

Het beste restaurant van Italië ligt in Umbrië

07/09/2011  |  vakantie-in-italie  |  door Stefan Tibben

In 2003 bracht de vakantie ons in Umbrië. Onze tent stond een paar dagen op een plaatselijk veld olijfbomen. De eerste geur die je ’s ochtends rook na het openritsen van de tent was wilde munt. Het was ook het begin van een onverwachte culinaire dag.

Onze tent stond een paar dagen op een plaatselijk veld olijfbomen. De eerste geur die je ’s ochtends rook na het openritsen van de tent was wilde munt

Het was ons opgevallen dat de vrouw des campings al vroeg op de dag in de weer was, want de geuren die vanuit de keuken het terrein op dwarrelden waren onbeschrijfelijk lekker. Lang nadenken over de uitnodiging om vanavond te blijven eten hoefden we niet. ’s Avonds zat de binnenplaats vol met locale mensen, want behalve camping was dit ook een van de weinige restaurants in de omgeving. Wij waren de enige niet-Italianen.

De geur van wilde munt

De geur van munt was er weer, deze keer zat die in de witte wijn, zelf gemaakt door de eigenaar van het olijfbomenveld. De frisse wijn leidde ons door de avond, die begon met een tafel vol met de lekkerste antipasti die we ooit aten. Vleeswaren, gefrituurde courgettebloemen, gevulde artisjokken, het hield niet op. Na de antipasti, volgde een simpele maar overheerlijke pasta. Het was allemaal even onbeschrijfelijk lekker en onbeschrijfelijk veel. De vakantie is 8 jaar gelden, maar nog steeds heb ik het gevoel dat we toen hebben gegeten in het beste restaurant van Italië.

Schrijver Dylan van Eijkeren maakte in 2010 een culinaire reis door Italie

Het beste restaurant van Italië

Schrijver Dylan van Eijkeren maakte in 2010 een culinaire reis door Italie en schreef daarna het boek ´Het beste restaurant van Italie´. Het mooie aan dit boek is eigenlijk niet eens de zoektocht naar het daadwerkelijk beste restaurant. Dat was simpelweg het doel dat Van Eijkeren nodig had om iedere dag weer een nieuwe culinaire uitspatting te ondergaan.

Noemenswaardige Italiaanse locaties

En inderdaad, op uitnodiging van een Italiaanse vriendin of dankzij een tip van een plaatselijke bareigenaar of locale bewoner kwam Van Eijkeren op een aantal noemenswaardige (culinaire) locaties zoals Hotel Cipriani in Venetie of het vliegdekschip ITS Cavour 550 van de Italiaanse marine.

Maar dit is allemaal niet de kern van dit boek. Goed eten in (te dure) restaurants die bekend staan om hun goede eten is geen kunst. De mooiste culinaire ontdekking doet Van Eijkeren wat mij betreft tijdens een maaltijd (mosselen) in Cecina Mare, dat ten westen van Siena ligt, in een restaurant waar er in Italie zo velen van zijn (zie citaat).

Uit eten in Italië, ik wist het wel maar zag het niet zo scherp, is een heel normale zaak. Niks ingewikkeld gedoe entralala; redelijke prijzen voor spijs en drank. Iedereen eet in restaurants, het is volstrekt normaal. Zo krijgt de klant krijgt normale, goede bediening, heeft de bediening leuke, geïnteresseerde klanten en krijgt het stel naast me straks iets te eten krijgen wat ze echt graag willen eten, en zo blijft de Italiaanse culinaire traditie nog weer een generatie behouden.

Wie zelf in Italië gegeten heeft en zelf heeft beleefd wat eten voor de Italianen betekent, zal ‘Het beste restaurant van Italië’ zonder twijfel waarderen. Want de culinaire beleving van de Italianen weet Van Eijkeren erg goed te vangen in een soepel geschreven reisverhaal.

Chef

Was Van Eijkeren chef geweest, dan zou ik als tevreden gast aan de ober vragen om een squisito over te brengen aan de keuken, als dank voor een goede, smakelijke maaltijd.