Vandaag, 31 oktober 2012, is het precies 500 jaar geleden dat Michelangelo Buonarotti zijn absolute meesterwerk in de Sixtijnse kapel voltooide. Gek genoeg wordt dit door het Vaticaan niet groots gevierd.

Michelangelo en de Sixtijnse kapel

Hij werd er ingeluisd door zijn concullega's. Hij werd bedreigd met een oorlog tussen zijn geboortestad Florence en de stad Rome. En hij moest iets gaan doen wat hij nog nooit eerder had gedaan. Dit alles overkwam Michelangelo Buonarotti in het begin van de 16de eeuw. Terwijl hij lekker aan het beeldhouwen was aan het graf monument van Julius II, riep diezelfde paus hem naar het Vaticaan om even het plafond van de Sixtijnse kapel te komen schilderen. En Bramante en Rafael lachten in hun vuistje. Eindelijk zou Michelangelo falen en zou de Paus ophouden hem eindeloos op te hemelen.

Technisch hoogstandje
Werken met Julius II was geen pretje voor Michelangelo. Beide karakters botsten regelmatig, ook over de afbeeldingen. De twaalf apostelen die Michelangelo had willen schilderen om de negen scènes uit Genesis te omlijsten, kwamen er niet. Julius wilde daar Sibillen en profeten, dus die kwamen er wel.

Grote krachtige figuren
Michelangelo schilderde zoals hij beeldhouwde: vol passie en overgave. Om de figuren zichtbaar te maken vanaf de grond (en om snel de vlakken te vullen) schilderde  Michelangelo grote krachtige figuren. De kleurenpracht is overweldigend en de spieren rollen zichtbaar over het vlak.

De Schepping van Adam van Michelangelo in de Sixtijnse kapel

De Schepping van Adam van Michelangelo in de Sixtijnse kapel

Schepping van Adam door Michelangelo

De meest bekende scène is de Schepping van Adam. Middels de bijna elkaar rakende vingers wordt Adam door God bezield. Beiden zijn als hellenistische idealen weergegeven en zouden het niet slecht doen op een bodybuilder wedstrijd. Dat geldt overigens ook voor de vrouwen die ontzagwekkende biceps hebben. 

Open voor publiek
Vijf lange jaren lag Michelangelo op eenzame hoogte op zijn rug om te voltooien wat uiteindelijk zijn meesterwerk zou worden. Op 31 oktober 1512 werden de steigers weggehaald, ging de bezem door de kapel en kon Michelangelo eindelijk weer rechtoplopend door het leven gaan. De volgende dag gingen de deuren open voor het publiek: men was het er unaniem over eens dat Michelangelo zichzelf had overtroffen. Bramante en Rafael dropen af…. De geniale beeldhouwer bleek een nog genialere fresco schilder.

Herinneringsmunt
De meningen zijn vandaag de dag niet veranderd, des te opmerkelijker is het dat het Vaticaan dit moment niet groots viert. Ja, er is een herinneringsmunt uitgegeven, maar dat is alles. Wat de reden is – anders dan een logistieke – kan ik niet bedenken. Wij zullen in plaats van het Vaticaan dan maar uitgebreid stilstaan bij dit moment en genieten van het mooiste  meesterwerk uit de kunstgeschiedenis.

Wendy Fossen is kunsthistorica.

Gerelateerde boeken over het werk van Michelangelo:

» Michelangelo & de schepping van de Sixtijnse kapel

» Michelangelo, de hand van een genie

» Michelangelo (1475-1564), leven en werk
 

Misschien vind je deze blogjes ook interessant:

» Caravaggio kon geraffineerd schilderen én beledigen

» Collecties Musei Capitolini en Uffizi online te zien in Google Art Project

» Honderd vroege schetsen en schilderijen van Caravaggio ontdekt in Milaan