Er openbaarde zich een walhalla aan Italiaanse delicatessen. Kaas, olie, brood, olijven, tomaten…

 

24 uur Rome

Na een gemiste vlucht vanaf vliegveld Ciampino kan je kiezen voor een een extra avond pasta e vino, maar ik vond het nodig om het dichtstbijzijnde sfeerloze motel langs de provinciale weg te nemen.

Een nieuw vliegticket had me een schamele 100 euro gekost, maar nog eens 24 uur in het centrum van Rome zou me sowieso meer kosten dan een nacht in een motelkamer met Leen Bakker-meubilair.

De kamer was zo klein dat tussen het bed en de muren nog geen paar schoenen paste, dus kroop ik op bed met mijn laptop op schoot (die ik eigenlijk had meegenomen om op een terrasje alvast aan wat zzp-verplichtingen te voldoen, maar la dolce vita had daar een stokje voor gestoken).

Eerst maar eens even mijn mailbox opschonen. In dikgedrukte cijfers gaf de inbox 64 aan. Twee uur later zag m’n inbox er zo goed als leeg uit, net als m’n maag trouwens, die inmiddels wel weer toe was aan een Italiaanse pasta.

Vijf minuten lopen

Bij de bar van het motel was het uitgestorven, eten werd hier duidelijk niet geserveerd, maar op de heenweg had ik vanuit de taxi een supermarkt zien liggen. Even later liep ik door de greppel langs de provinciale weg, een andere route was er niet. Auto’s toeterden en stoven rakelings langs me heen. Het zou toch wat zijn als ik door een gemist vliegtuig ook nog onder een Italiaanse auto zou belanden. Gelukkig was de supermarkt dichterbij dan ik dacht, nog geen vijf minuten lopen.

Italiaanse delicatessen

Binnen openbaarde zich een een walhalla aan Italiaanse delicatessen. Kaas, olie, brood, olijven, tomaten… Het water liep me in de mond, zelfs als ik geen honger had gehad. Zoals het een ware hongerige supermarktbezoeker betaamt, gooide ik het winkelmandje vol met zoet, hartig, gezond en ongezond. Maar bij het koelvak met de verse parmezaanse kazen nam ik de tijd om de geur van de brokken Parmigiano Reggiano in me op te nemen. Kieskeurig zocht ik een voorverpakt stuk uit, ik trok nog een pak prosciutto crudo uit het schap, bestelde vers brood en liep met een plastic zak vol Italiaanse smaken terug naar het motel.

Parmigiano

Op bed verbrokkelde ik de parmezaan boven het brood, legde er een dikke plak prosciutto op en sneed er een rijpe dieprode tomaat overheen. Ik nam een hap, sloot m’n ogen en waande mij weer in het centrum van Rome, op de rand van de Trevi Fontein. Een heerlijke gedachte, ook al was ik daarvoor inmiddels 180 euro armer.